قند عسل

وبلاگ تکونی مارتیا خان

مارتیا احترامی — Sat, 03 Mar 2012 19:11:52 GMT

الان نزدیک نوروز سال 1391است . مامانم کاراشو برای سال جدید از دو ماه پیش انجام داده تا خدایی نکرده از شرکت مرخصی نگیره که دوزار از وقت مرخصی هم گیر ما بیاد و صرف توجه کردن به ما بشه .ودیدم که بهترین فرصته که بیام تا وبلاگمو خونه تکونی بکنم...........................................................این وبلاگ تکونی رو مدیون مامانم هستم که مارو شرمنده کرده دو دقیقه برای ما وقت گذاشته. امسال من یه دوست اینترنتی پیدا کردم بنام طه و همش باهاش تو oovoo چت میکنم ........وقتی بچه بودیم همدیگرو دیدیم من اونو یادم نمیاد ولی انقدر با من گرمه که انگار صد ساله که میشناسمش.................................دیشب هم تولد دانیال پسر سپیده جون بود و به ما خیلی خوش گذشت. مخصوصا قسمت کبوترش .یه چند تا عکس الان براتون میزارم.

من و دوستم سالینا در kids club

یعنی همین استقلالم باعث شده بزارن من تنها برم شمال

اینم از شمال رفتنم

بدون شرح...........................

دایی رفت.

مارتیا احترامی — Sun, 21 Aug 2011 08:58:49 GMT

من میگم دایی ام رفته افسردگی گرفتم . تو هم حالابجای اینهمه زیبایی تو این وبلاگ گیر دادی به دماغ مااااااااا..............................نمیگی بابام عصبانی میشه آدرس دماغتو پیدا میکنه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!به احترام بزرگترام چیزی بهت نگفتم وگرنه برات دماغ نمیزاشتم.....

بگذریمممممممممممممممم......اینم از دایی امون که رفت و واقعا جاش خالیه به اندازه یه دنیا جاش خالیه . من دیگه 206 بدون دایی میثاق دوست ندارم . دوست دارم همشونو پنچر کنم. حالا دایی یه برنامه بزار ما هم بیاییم اونجا دور هم باشیم .مامان من اجازه میده من بیام.

تولد تنها پسرم مبارک

مارتیا احترامی — Mon, 20 Jun 2011 19:01:41 GMT

دو سال پیش چنین شبی

چنین شب دل افروزی

مارتیا کوچولو دنیا اومد میون بچه های خوب همگی بگین تولدش مبارک

دم مارتیا سه چارک ..........

من مهمون داشتم

مارتیا احترامی — Sat, 21 May 2011 14:19:16 GMT

برای همه وقتهایی که مرا به خنده واداشتی.

برای همه وقتهایی که به حرفهایم گوش دادی.

برای همه وقتهایی که به من جرات و شهامت دادی.

برای همه وقتهایی کهبا من شریک شدی.

برای همه وقتهایی که خواستی در کنارم باشی.

برای همه وقتهایی که به من اعتماد کردی.

برای همه وقتهایی که خواستی در کنارم باشی

برای همه وقتهایی که به من اعتماد کردی.

برای همه وقتهایی که مرا تحسین کردی

برای همه وقتهایی که باعث راحتی و آسایش من بودی.

برای همه وقتهایی که در فکر من بودی.

برای همه وقتهایی که برایم آوردى.

برای همه وقتهایی که من به تو احتیاج داشتم و تو در کنار من بودی.

برای همه وقتهایی که دلتنگم بودی.

برای همه وقتهایی که دلداری ام میدادی.

درسای عزیزم بخاطر این همه وقتها هیچ وقت فراموش نکن همیشه در قلب مارتیا هستی .از تو بخاطر بودنت و شنیدنت ممنونم.دوستت دارم.همیشه با منی.

روز اول اردیبهشت سال نود دوستان نی نی سایتی خونه مارتیا اینا دعوت بودند.

من و کورش خان پادشاه ایران.

داره میخونه ..همه چی آرومه .من چقدر خوشبختم...های های های

پسرهای کلوپ در حال نقاشی کشیدن

واین هم تعدادی از داف های کلوپ

سال نو همه مبارک

مارتیا احترامی — Thu, 14 Apr 2011 18:44:37 GMT

سال نو همه مبارک ...............سال ٩٠سال خوبی برای همه نی نی های دنیا باشه..و یه عالمه نی نی همیشه سالم و شاد باشن و بیان با من بازی کنن..برای درسا هم سال خوبی باشه.شیطونی نکنه و دست به ویسایل من مخصوصا کتابهام نزنه که منامسال درس زیاد دارم و باید تست بزنم......کمکککککککککککککککککککککککککککککککککککککک

منم تو این سال جدید یاد گرفتم صحبت کنم البته مشخصا بلد بودم..

دایره لغات من:::::

بفففففففففففففففففففففف...برف

استی...اسکی

مانا....مامان

چایی داخه...چایی داغه

آیینا....آیینه

آیینا....ساینا....

اقه...میثاق

خگوششششششششش...خرگوش

هاوو....هاپو

اشته....فرشته

ایا...بیا

هر سوالی هم ازم بپرسم میگم...نه نه نه نه

خلاصه که خودمم دارم با حرف زدنم حال میکنم

سال نو رو هم با سفر به کلاردشت و دیزین شروع کردیم..و خیلی خوش گذشت.

کلاردشت و دی جی مارتیا ، آرتا و درسا

و اینم کاپ قهرمانی مارتیا احترامی

و اینم بدون شرح و هنری

منو سفره هفت سین..

و سروناز و مهرناز اینا

و اینم عکسهای دیزین کسی بدون من عکس نگیره......منم هستم.سایناو مامانم و بابا بزرگم

و من تنها با صورت کثیف

آخرش این میشه دیگه..........هی میگم مامان نکش؟؟؟

آخر ژست لبخند من..

و سیزده بدر با درسا و ساینا

قبل از این که بخواهی در مورد من و زندگی من قضاوت کنی
کفشهای من را بپوش و در راه من قدم بزن
از خیابانها، کوهها و دشت هایی گذر کن که من کردم
اشکهایی را بریز که من ریختم
دردها و خوشیهای من را تجربه کن
......سالهایی را بگذران که من گذراندم
روی سنگهایی بلغز که من لغزیدم
دوباره و دوباره برپاخیز و مجدداً در همان راه سخت قدم بزن
همانطور که من انجام دادم
بعد ، آن زمان می توانی در مورد من قضاوت کنی

من مامانمو خوشحال کردم

مارتیا احترامی — Wed, 09 Mar 2011 05:50:13 GMT

زمانی که کودکی می خندد، باور دارد که تمام دنیا در حال خندیدن است، و زمانی که یک انسان ناتوان را خستگی از پای در می آورد، گمان می برد که خستگی، سراسر جهان را از پای درآورده است.
چرا ناامیدان ، دوست دارند که ناامیدی شان را لجوجانه تبلیغ کنند؟
چرا سرخوردگان مایلند که سرخوردگی را ، یک اصل جهانی ازلی-ابدی قلمداد کنند؟
چرا پوچ گرایان ، خود را،...... برای اثبات پوچ بودن جهانی که ما عاشقانه و شادمانه در آن می جنگیم، پاره پاره می کنند؟!
من هرگز نمی گویم که در هیچ لحظه ای از این سفر دشوار ، گرفتار ناامیدی نباید شد. من می گویم: به امید باز گردیم ، قبل از آنکه ناامیدی، نابودمان کند.

بالاخره ما چند باب کلمه و واژه از خود بدر نمودیم........

اا......دو.........ده.......رو دوباره رفرش کردیم چون یادم رفته بود.

پا یعنی پا ...حالانه به این واضحی ولی میخوام نشونش بدم حتما باید بخوابم روی زمین و هواشون کنم..

دس یعنی دست....

گوش .....یعنی گوشامو نشون بده

هیس یعنی سپیده جون گریه نکنه آخه ناراحته

این دیه؟؟؟؟یعنی این چیه؟؟

بابیو بو .....یعنی شعبده بازی

اااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااایعنی درسا با من حتما باید بازی کنه و درس نخونه..

...

انقدر الان مامانم با همین چند کلمه شاده...که تو پوستش نمیگنجه....دلم برای مامانم میسوزه...آخه آرزوهاش چه قدر کوجیکن....عوضش آرزوهای منو باید ببینین من آرزوهام خیلی بزرگن ...مثلا اینکه من آرزو دارم یه دنت خانواده موزی بخورم..آخه چرا فقط 110 گرمی دنت درست میکنن..نمیتونن ظرف بزرگتر بردارن...درش کوچیک میشه؟؟؟؟خوب در نزارن ..بالاخره که ما درشو برمیداریم میخوریم..............آی دنت موزی تو چقدر کوچیکی ..ای کاش حداقل دوبرابر بودی ...که من مجبور نبودم برای ظرف دوم کلی بامامانم کلنجار برم ...تازگیها یادگزفته بعد از غذا به من میده که من دو تا نخوام..............خیلی این مامان من زرنگه................ولی وقتی ظرف خالی تو رو تو سطل زباله خونمون میبینم ..هی میرم پامو میزارم رو پدالش ،لااقل عکس بدون قابتو ببینم..................یادته یه بار تو رو از سطل برداشتم ...مامانم چه قدر باهام بد رفتار کرد....هیچ وقت یادم نمیره...گفته هروقت دلم تو رو خواست باید از تو یخچال بردارمت که یخ باشی مثل اونیکی دوستم بستنی توت فرنگی با اسمارتیزه...که سفیدم داره.....همتونو دوست دارم...چه قدر همتون خوشمزه ایین...

سفر من با رفیقام

مارتیا احترامی — Fri, 18 Feb 2011 21:04:28 GMT

گفت دانایی که: گرگی خیره سر

هست پنهان در نهاد هر بشر

هر که گرگش را در اندازد به خاک

رفته رفته می شود انسان پاک

وآن که با گرگش مدارا می کند

خلق و خوی گرگ پیدا می کند

روز پیری، گر که باشی هم چو شیر

ناتوانی در مصاف گرگ پیر

مردمان گر یکدگر را می درند

گرگ هاشان رهنما و رهبرند

وآن ستمکاران که با هم محرم اند

گرگ هاشان آشنایان هم اند

گرگ ها همراه و انسان ها غریب

با که باید گفت این حال عجیب؟

فریدون مشیری

با دوستان مجازی سفری به قشم داشتم که بسیار خوش گذشت...ولی جای بابام و درسا جونم خیلی خالی بود.

من و مامانم درساحل رستوران قلعه

من و آوینا

من و امیر مهدی

نه بوس کردنش معلومه...

نه نیشگون گرفتنش....حالا منم هیچی نمیگماااااااااااااااااا

من و امیرپارسا

من و غروب جنگل حرا

با دوستانم در حال خرید

دوستم امیر طاها که از مشهد اومده بود.

دلفینها رو دیدین؟؟؟؟؟؟اونجا..............................ببنین چه قدر زیادن؟؟

دره ستارگان..فکر میکنن شاید قبلا اینجا ستاره افتاده باشه...اما ثابت شده که نیافتاده.

عمه نسیمو که تا حالا ندیده بودمشو دیدم...

مارتیا احترامی — Tue, 18 Jan 2011 19:07:25 GMT

عمه نسیمم اومد........

مامان بزرگم خیلی خوشحال بود.....حسابی هر شب مهمونی بود ....منم چون همیشه برنامه خراب کنم...مریض بودم...خودمو لوس کرده بودم..خیلی کیف میداد ،همش بغلم میکردند...

عمه نسیم جون من اون پالتو سفید است ..از روی عکساش شناختمش.

ولی زیاد بغلش نکردم ..اخه میترسیدم گریه کنم..ناراحت بشه..تازه مریضم بودم ،سرما میخورد..

این فرودگاه ایران یه پله برقی داره،،،اوففففففففففففف..عاشقش شدم.یه پله برقی میگم یه پله برقی میشنوین...انقدر سوارش شدم،آخر خسته هم نشدم..

این عکس هم با بابا بزرگم گرفتم که خیلی خوشحاله ازاینکه دخترش اومده.

یک روز از خواب بیدار شدم دیدم اااااااااااادرسا مدرسه نرفته.فکر کردم حتما خواب مونده،ولی دیدم همه خیلی خوشحالند...و شنیدم میگفتن که برف اومده و مدرسه ها تعطیله...و دارن آماده بشن برن برفو ببینن....ولی من که اصلا خوشحال نشدم ...مثلا چی بود ؟؟؟؟انقدرم سرد بود که یخ زدم.خلاصه به حرف ما که نبود ،به زور ما رو بردند پارک برف بازی...

و اینم یه عکس دسته جمعی...

ولی آخرش که رفتیم سوپ و همبرگر خوردیم خیلی خوب بود ،کاش من از اول میرفتم رستوران میشستم تا اینها همدیگرو بزنن بیان..........

اااااااااااااااااا....گلوله به هم پرت میکنین ،،،،،،،،،،زشته

تولد درسا جونم

مارتیا احترامی — Sun, 14 Nov 2010 14:52:46 GMT

حمد و سپاس خدایی را سزاست که تیر حتمی قضایش را هیچ سپری نمی شکند و لطف و محبت و هدایتش را هیچ مانعی باز نمی دارد و هیچ آفریده ای به پای شباهت مخلوقات او نمی رسد.حهل و نادانی من و عصیان و گستاخی من تو را باز نداشت از اینکه راهنمایی ام کنی به سوی صراط قربتت و موفقم گردانی به آنچه رضا و خوشنودی توست.

پس هر گاه که تو را خواندم پاسخم گفتی .

هر چه از تو خواستم عنایتم فرمودی.

هرگاه اطاعتت کردم قدردانی و تشکر کردی.و هر زمان که شکرت را بر جا آوردم بر نعمت هایم افزودی.و اینها همه چیست؟

جز نعمت تمام و کمال و احسان بی پایان تو؟!

من کدام یک از نعمت های تو را می توانم بشمارم یا حتی به یاد آورم و به خاطر سپارم؟

خدایا!الطاف خفیه ات و مهربانی های پنهانی ات بیشتر و پیشتر از نعمتها ی آشکار توست.

خدایا!من را آزرمناک خویش قرار ده آن سان که انگار میبینمت.من را آنگونه حیامند کن که گویی حضور عزیزت را احساس می کنم.

خدایا!من را با تقوای خودت سعادتمند گردان.و با مرکب نافرمانی ات به وادی شقاوت و بد بختی ام مکشان.در قضایت خیرم را بخواه.و قدرت برکاتت را بر من فرو ریز تا آنجا که تاخیر را در تعجیل های تو و تعجیل را در تاخیر های تو نپسندم.آنچه را که پیش می اندازی دلم هوای تاخیرش را نکند.و آنچه را که بازپس می نهی من را به شکوه و گلایه نکشاند.

پروردگار من!من را از هول و هراس های دنیا و غم واندوه های آخرت رهایی ببخش.و من را از شر آنان که در زمین ستم می کنند در امان بدار

خدایا!به که واگذارم می کنی؟به سوی که می فرستی ام؟به سوی آشنایان و نزدیکان؟تا از من ببرند و روی برگردانند.یا به سوی غریبان و غریبه گان تا گره در ابرو بیافکنند و مرا از خویش برانند؟یا به سوی آنان که ضعف مرا می خواهند و خواری ام را طلب می کنند؟من به سوی دیگران دست دراز کنم؟در حالی که خدای من تویی و تویی کارساز و زمامدار من.ای توشه و توان سختی هایم!

ای همدم تنهایی هایم!ای فریاد رس غم وغصه هایم!ای ولی نعمت هایم!

ای پشت و پناهم در هجوم بی رحم مشکلات!ای مونس و مامن و یاورم در کنج عزلت و تنهایی و بی کسی!ای تنها امید و پناهگاهم در محاصره ی اندوه و غربت و خستگی!ای کسی که هر چه دارم از توست و از کرامت بی انتهای تو!تو پناهگاه منی!

تو کهف منی!تو مامن منی!وقتی که راه ها و مذهب ها با همه ی فراخی شان مرا به عجز می کشانند و زمین با همه ی وسعتش بر من تنگی می کند و ...........اگرنبود رحمت تو بی تردید من از هلاک شدگان بودم.و اگر نبود محبت تو بی شک سقوط و نا بودی تنها پیشروی من میشد.ای زنده!ای معنای حیات! زمانی که هیچ زنده ای در وجود نبوده است.ای آنکه :با خوبی و احسانش خود را به من نشان داد.و من با بدی ها و عصیانم در مقابلش ظاهر شدم.ای آنکه:در بیماری خواندمش و شفایم داد.در جهل خواندمش و شناختم عنایت کرد.در تنهایی صدایش کردم و جمعیتم بخشید.در غربت طلبیدمش و به وطن بازم گرداند.در فقر خواستمش و غنایم بخشید.من آنم که بدی کردم ... من آنم که گناه کردم.من آنم که به بدی همت گماشتم.من آنم که در جهالت غوطه ور شدم.من آنم که غفلت کردم.من آنم که پیمان بستم و شکستم.من آنم که بد عهدی کردم .....و ... اکنون باز گشته ام.باز آمده ام با کوله باری از گناه و اقرار به گناه.پس تو در گذر ای خدای من!ببخش ای آنکه گناه بندگان به او زیان نمی رساند.ای آنکه از طاعت خلایق بی نیاز است و با یاری و پشتیبانی و رحمتش مردمان را به انجام کارها ی خوب توفیق می دهد.معبود من!

اینک من پیش روی توام و در میان دست های تو.آقای من!بال گسترده و پر شکسته و خوار و دلتنگ و حقیر.نه عذری دارم که بیاورم نه توانی که یاری بطلبم.نه ریسمانی که بدان بیاویزم.و نه دلیل و برهانی که بدان متوسل شوم.چه می توانم بکنم؟ وقتی که این کوله بار زشتی و گناه با من است ؟

انکار؟!چگونه و از کجا ممکن است و چه نفعی دارد وقتی که همه ی اعضا و جوارحم به آنچه کرده ام گواهی می دهند؟خدای من!خواندمت پاسخم گفتی.از تو خواستم عطایم کردی.به سوی تو آمدم آغوش رحمت گشودی.به تو تکیه کردم نجاتم دادی.به تو پناه آوردم کفایتم کردی.خدایا!از خیمه گاه رحمتت بیرونمان مکن.

از آستان مهرت نومیدمان مساز.آرزوها و انتظارهایمان را به حرمان مکشان.از درگاه خویشت ما را مران.ای خدای مهربان!بر من روزی حلالت را وسعت ببخش.و جسم و دینم را سلامت بدار.و خوف و وحشتم را به آرامش و امنیت مبدل کن.و از آتش جهنم رهایم ساز.خدای من!اگر آنچه از تو خواسته ام عنایتم فرمایی , محرومیت از غیر از آن زیان ندارد.و اگر عطا نکنی هر چه عطا جز آن منفعت ندارد

یا رب! یا رب! یا رب!خدای من!این منم و پستی و فرو مایگی ام.و این تویی با بزرگی و کرامتت.از من این می سزد و از تو آن

" چگونه ممکن است به ورطه ی نومیدی بیافتم در حالی که تو مهربان و صمیمی جویای حال منی."

خدای من!تو چقدر با من مهربانی با این جهالت عظیمی که من بدان مبتلایم!تو چقدر درگذرنده و بخشنده ای با این همه کار بد که من می کنم و این همه زشتی کردار که من دارم.

خدای من!تو چقدر به من نزدیکی با این همه فاصله ای که من از تو گرفته ام.تو که اینقدر دلسوز منی!

خدایا تو کی نبودی که بودنت دلیل بخواهد؟تو کی غایب بوده ای که حضورت نشانه بخواهد؟تو کی پنهان بوده ای که ظهورت محتاج آیه باشد؟

کور باد چشمی که تو را ناظر خویش نبیند.کور باد نگاهی که دیده بانی نگاه تو را درنیابد.بسته باد پنجره ای که رو به آفتاب ظهور تو گشوده نشود.و زیانکار باد سودای بنده ای که از عشق تو نصیب ندارد

خدای من!مرا از سیطره ی ذلت بار نفس نجات ده و پیش ازآنکه خاک گور بر اندامم بنشیند از شک وشرک رهایی ام بخش.

خدای من!چگونه نا امید باشم در حالی که تو امید منی!چگونه سستی بگیرم ,چگونه خواری پذیرم که تو تکیه گاه منی!ای آنکه با کمال زیبایی و نورانیت خویش چنان تجلی کرده ای که عظمتت بر تمامی ما سایه افکند.

(ترجمه دعای عرفه )دکتر علی شریعتی

یه روز من و مامانم و سارا و مامانش رفتیم سرزمین عجایب ..کلی بازی کردم .خیلی خوش گذشت .حسابی یه دل سیر بازی کردم ...البته سارا و درسا که اصلا کم نمیارن .انقدر بازی کرده بودن که دیگه بازی نمونده بود.....خودشون هم اعتراف میکردن که خسته شدن....ههههی من که تنها بودم...

انقدر از این جایزه ها براشون میاوردم .که کلی کیف کرده بودن .

با دوستان اینترنتی هم در یک فضای بسیار زیبا قرار ملاقات داشتیم.

یه عکس دسته جمعی از دوستان اینترنتی جدا نشدنی

امیر مهدی بلا،آوینا باربی،مارتیا،پونه نانازی،آرتین شازده، فربد یکی یه دونه،رشا عسلی

از اینا بگذریم کلی کتاب خریدم که حرف زدن یاد بگیرم ولی خوب چه کار کنم حسش نیست یعنی اصلا تو مودش نیستم ..طفلک مامانم نه اینکه خیلی آرزوهاش بزرگه به این چیزها خیلی اهمیت میده.حالا بزرگ بشم یه کاری میکنم که یادش بره مطمئن باش مامی جون.

تولد درسا روز ٢٣ آبان بود ولی من انقدر مریض شدم و تب کردم که حال همه رو جا آوردم البته درسا فکر کرد میخواست تولدشو بهم بریزم ..حالا هرچی میخواهی فکر کن ..با داییم رفتن و هر دلش میخواسته خریده.....خوشبحالش .................منم میخوام....

حالا ببینین خانم چه ژستهایی گرفته.....

تولد درسا جونم مبارک .....ببخشید من مریض بودم توعکسات نیستم .حالا روزی که مهمونی میگیری باهات عکس میگیرم.

------هههههههههههههههه حالا اون روز هم یه کاری میکنم بهتون خوش نگذره.

من یادگرفتم اشغالها رو بریزم تو ظرف زباله..حالا دیگه خودم تشخیص میدم چی زباله است دیگه ...........................

یادگرفتم که وقتی میرم دوش بگیرم موهامو بشورم.

یادگرفتم که چیزی رو بهم میدن سرمو بعنوان مرسی یه وری کنم.

دیگه کمتر دست به ریموتها میزنم .دیگه در کابینتها رو باز نمیکنم .

از همه میخوام برام دعا کنند که زودتر بتونم حرف بزنم و مادری را نگرانی دربیاورن .

یه بار بابام داشت با من دالی بازی میکرد .من فکر کردم رفت بیرون .به مامانم گفتم بابا دد

انقدر طفلک خوشحال شد ....بابام گفت دیگه حرف افتاد ولی دوباره هرچی سعی میکنم حداقل همونو دوباره تکرار کنم نمیشه....

دوستتون دارم.

به نام خداوند بهار آفرین

مارتیا احترامی — Wed, 20 Oct 2010 05:38:43 GMT

پاییز برگ ریز!گویم اگر دوستت تر دارم از بهار باور نمی کنی!

فصل سلطنت رنگهای ماندگار از راه رسید.و چه خوش سلیقه است روزگار که این فصل را با مهر آغاز میکند.

دنگ و دنگ ودنگ زنگ مدرسه فصل کار و درس حساب،هندسه

تابستان نقریبا ١٠٠ روزه تمام شد .و فصل دیگری از عمرمان گذشت:بوی باران،صدای جیرجیرک،تخته سیاه،لبخند بابای مدرسه،و شاخه گلهای اول مهر،سوغات این ماه است.آغاز عشق و علم و پویایی بر همه تلاشگران عرصه فرهنگ این مرز پرگهر مبارک.شاید در دوران کودکی اگر میشندیم که همین بچه های امروز هستند که فردای ایران را میسازندخیلی باور نمیکردیم.ولی زندگی ما در هر حرفه ای که هستیم مسیری است که از دوران کودکی و از همان فضای درس و کلاس آغاز شده است.به همه معلمان و مدیران دل سوزم با تمام وجود ادای احترام میکنم.

من خیلی تولد دوست دارم ...روز اول مهر تولد یکی ازدوست داشتنی ترین معلمهای دنیاست .خاله فرشته ام مدیر مدرسه فرزانگان ایرانه .ما هم رفتیم مدرسه روز اول مهر تولد گرفتیم .منم خیلی دوستش دارم.خیلی با من مهربونه ..تولدتون مبارک خاله فرشته ...........انقدر من شکلات بازی دوست دارمممممممممممممم .اگه میبینین من ساکتم ،برای اینکه اگه شلوغ کنم خانم اردبیلی منو از مدرسه میاندازه بیرون.

یه کاری که جدید یاد گرفتم گریه کردن از نوع الکیشه .یعنی میخوام بگم حوصله ام سر رفته یمی بیاد با من بازی کنه اما گریه ام نمیاد .دندونهامو نشون میدم...جوری که وسطهاش خودم خنده ام میگیره.

من حموموخیلی دوست دارم یعنی کلا آب بازی رو خیلی دوست دارم و هرکس بره حموم ،منو هم باید ببره .انقدر سرحال میشم،بعضی وقتها هم زود خوابم میگیره.

وآب بازیها در ابعاد مختلف فارغ از حس سرما در سرد ترین نقطه ایران

با درسا انقدر خوش میگذره بالش بازی و پتو بازی

در روز مادربزرگ ، من و مامانم و درسا و مامان عسلی رفتیم پارک و لحضات خوشی با هم داشتیم.

بعدش هم اینکه من یه کاری برای خودم دست و پا کردم یه پول تو جیبی درمیآرم ...

آب معدنی بین بازیکن ها فوتبال پخش میکنم تازه بهم وسیله نقلیه هم دادند که راحت باشم..ببینین...

بهم گفتن خودتم سهمیه داری ماهی یه دونه.....(عکس هنری)

الان یادگرفتم sms خالی بفرستم.

هر چیزی رو بزارم سر جاش.

خودمو کشتم چند بار گفتم دست....

مامانم میگه یک.....من میگم اوووووو......سسسسسسسسسسسسسس....با موزیکال کشیده...

چشم نخورم یه موقع..........................................................................................

همه برای مارتیا دست دست......(با فتو شاپ درسا)